Berggorilla's

Dag 8.  stof

Vannacht stond een njlpaard voor onze tent als ik naar het toilet moest. De security man niet te zien, maar de nood was hoog dus risico genomen. Het beest gunde me geen blik. Steven heeft vannacht een leeuw relatief dichtbij horen brullen. Heeft hij geen leeuwen gezien, we hebben ze toch gehoord.

Om 7.45 vertrokken voor een tocht van 260 km naar Nkuringo Gorilla camp. Slechts  80 km piste, de rest asfalt. Maar dit zegt niets want de eerste 40 km is de asfalt bezaaid met putholes, en ze zijn niet gierig geweest met het putjeszaad! Daarna volgt goede asfalt maar met massa's sleeping polices (zo noemen ze de grote snelheidsremmers). De eerste piste is zeer breed omdat ze hem aan het voorbereiden zijn om te asfalteren. Ik rij goed door tot op een zanderige afdaling de wagen in los zand begint te slingeren. Met wat geluk krijgen we hem terug onder controle, maar de schrik voor los zand zit er nu wel in.  Nu trager moet het wel want er rijdt een bus voor ons en die werpt een muur van stof op waar niet door te kijken is. Dus volgen op enkele honderden meters is de enige optie.De laatste 36 km gaan de heuvels in. De weg loopt 20 km  langs steile hellingen door mul zand langs steile afgronden op en neer. Ik ben niet echt op mijn gemak. Na een uur hebben we 20 km afgelegd.

Zo hard een eerstejaarsstudent braakt na zijn eerste cantus, zo hard braakt elke fiets, brommer en auto op de baan onhoudbaar wolken stof omhoog. Onze auto ziet van  binnen en van buiten rood vn het stof. Als ik mijn neus snuit komt er meer rood stof dan snot uit. Als we de airco aansteken blaast hij eerst stof en pas minuten later koude lucht. Bij aankomst ziet mijn rugzak in de koffer rood. Zelfs Steven heeft nog nooit een reis gemaakt met zoveel stof.

Het landschap onderweg blijft fascineren. Heuvels met een mozaïek van velden, huizen met rode daken, en ook zeer veel weiland. Langs de straat drogen ze koffie en lopen kinderen in blauwe en rode uniformen blootsvoets kilometers van en naar de school. Op school krijgen ze als gymles dan nog eens lopen!!!

De vrouwen lopen hier niet rond met een handtas, maar met de hak. Het veld bewerken met de hak is vrouwenwerk. Mannen vervoeren de oogst met de fiets of hoeden het vee. De vulkanische grond is zeer vruchtbaar en er is dan ook geen stukje dat niet bewerkt wordt.

We zitten hier op het drielandenpunt. Congo op 5 km en Ruanda en Tanzania op 20 km. Ik krijg goesting om mijn reis met drie maand te verlengen!

Het Camp is fantastisch. Het ligt boven op een heuvel met een fenomenaal uitzicht. We kunnen zeggen dat we hier toch bijna aan het eind van de beschaving zitten. Authentieker kan het niet meer. Voor de mensen is het een topdag, want de rijdende winkel komt langs (doet hij 2x per week).

We hadden een safaritent besteld maar zijn opgegrade naar een kamer. Het camp is de max. Eerst is men om 6 u de gordijnen dicht komen doen en omdat het vannacht rond de 12 Gr zal zijn heeft men een warmwaterkruik in ons bed gelegd. Er zijn veel Vlaamse vrouwen die aan de Ugandese vrouwen een voorbeeld kunnen nemen. Morgen vraag ik als ze mijn rug niet kunnen wassen! Vanavond eerst rond het kampvuur en dan gezellig met Aussies en een Zwitser gegeten.

Morgen volgt het hoogtepunt van de reis: de zoektocht naar de berggorilla's.

Dag 9. Opgespaard geluk

 De bevolkingsdichtheid in Ugandà ligt tussen 200 en 400 inw. per vierkante kilometer (België 320) dus geen wonder dat al het tropisch regenwoud verdwijnt. En dit zal nog erger worden want er lopen hier enorm veel kinderen rond omdat ze hier beter kunnen............  dan lezen, want op de school staat de slogan "virginity for girls and boys is healthier." Ze leren ook hier dus hun lessen niet.

Het ondoordringbaar regenwoud waar de berggorilla's in leven is minstens 25000 jaar oud. We doen de trip samen  met 1 aussi en 4 Indiërs. Eerst 4 km auto en dan steil rechtdoor naar beneden door de velden en een theeplantage die ze bezig zijn met aanleggen. De theeplantage die een open stuk veld zal vormen moet voorkomen dat de gorilla's op de velden rond de dorpen de gewassen opeten( gorilla's houden noet van open ruimte).

Twee Indiërs van 67 en 56 houden de ganse dag de groep op ( bij het dalen maar vooral bij het klimmen)  maar we nemen het erbij want het zijn sympathieke mensen.

Als we in het regenwoud komen begint mijn hartslag sneller te slaan. Paadjes zijn er niet, de rangers kappen een weg door het woud en je ziet door de lage begroeiing  van omgevallen bomen en lianen amper waar je je voeten zet.

Plots krijgen we de opdracht nog iets te drinken en alles achter te laten. Twee minuten verder zitten we tussen een groep van 12 gorilla's. Als de tak onder een van de gorilla's afbreekt en hij naar benedenvalt begint zijn gebuur een geluid te maken dat op lachen lijkt (echt waar! pestgedrag vind je hier dus ook. Zouden de gorilla's ook een extra klassenraad bijeenroepen?)

Vooraf was gezegd dat we 7m afstand moeten houden, maar we staan tot op 3m. De gorilla's trekken zich van ons niets aan, ze plukken met hun grote vingers de fijne blaadjes van de takken en steken die in hun mond, en de stengels worden opzij gesmeten. Wat een motoriek. Ik heb 2 linkerhanden, maar zij zijn perfect viervoetig. Als de struik lekker is maken ze een lieflijk grommend geluid mmm... . Niets menselijks is hun vreemd! We zien ook een moeder met baby, met afro kapsel, van drie maand. Het gezichtje is puur menselijk. Ik ken lelijker mensen maar ga geen namen noemen.

Het wordt pas indrukwekkend als de silverback (het eerste mannetje) langskomt. Een kolos van een beest met zilverkleurige rug en voorarmen die je ruggengraat breken als was het een lucifer. Maar we mogen tot op enkele meters komen. Als hij ons aankijkt is zijn blik nog indrukwekkender dan zijn spieren.

Als een mannetje en vrouwtje tussen ons door komen lopen houdt iedereen zijn adem in, maar ze doen gewoon verder met waar ze goed in zijn: de beste blaadjes uit de boom plukken en opeten.

Na een uur moeten we ze in het woud achterlaten, maar we zijn tevreden, want het geluk dat we niet hadden bij de leeuwen hebben we vandaag gehad: gorilla's op een uur lopen( sommige dagen moeten ze 6 u zwoegen door het woud), de gorilla's zaten op de grond en niet in de bomen en op een open plaats dus gemakkelijk te benaderen.

Deze namiddag een wandeling in de omgeving gemaakt met een lokale gids. Niets speciaals na de gorilla's, maar toch best aangenaam. Morgen wilden we hier nog een wandeling van 7 u in het regenwoud maken, maar dit zou ons 75$ per persoon zonder gids kosten, dus besluiten we morgen al te vertrekken.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer