Queen National Park

Uganda 5 Een land veel facetten

 Vandaag verplaatsen we ons naar Queen Elisabeth NP zo'n 100 km verder. We besluiten niet terug naar Fort Portal te rijden maar een binnenweg te nemen. De zwarte driver van een Australisch koppel dat we hebben leren kennen besluit die twee dappere Belgen te volgen(waarom heb je dan een driver? Later zegt die dat ze veel tijd gewonnen hebben en dat het een veel mooiere route  is..Het landschap verandert van regenwoud naar een landbouwstreek met vooral bananenplantages. Het is waarschijnlijk oogsttijd want overal zien we de mensen 4 tot 6 banenentrossen ( elke tros weegt 15 à 20 kg) op hun fiets laden en naar de markt kilometers verder rijden. Rijden is een verkeerd woord. Ze lopen naast hun fiets en duwen hem voort over de aardenwegels met putten en watergeulen.. Als het bergop gaat duwen ze de fiets soms met twee naar omhoog, omdat 1 mankracht niet volstaat. Ik heb niemand naar de helling naar beneden zien gaan, maar het moet wel gebeuren! Ik vraag me af hoe ze zo'n gewicht tegenhouden! De mensen die zich hier in het zweet werken houden er niet veel aan over als we hun huizen zien. De villa die we op de heuveltop zien zal waarschijnlijk wel van de grootgrondbezitter geweest zijn.

Na de plantages verandert het landschap in boomsavanne en is het plots 10 graden warmer. Op 70 km zo' n verandering in klimaat en uitzicht!

Onze Queen Elisabeth Bush Lodge is van dezelfde firma als de vorige lodge, maar ook hier een enorm verschil. De tenten zijn anderhalf keer zo groot En vooral ze kijken uitop de rivier. De nijlpaarden liggen beneden ons in het water, ik zie waterbuffels en een olifant grazen in het riet onder ons. Men waarschuwt ons dat we 's nachts niet alleen buiten mogen, want dat de nijlpaarden durven tussen de tenten lopen. Vanavond hebben we naast een kampvuur (bij 25gr) met een petroleumlamp met uitzicht op de rivier gedineerd. Voor sommigen de ultieme romantische date, maar Steven ligt hier nu in het bed naast mij stilletjes te ronken!

We doen om drie uur een eerste Game Drive ( voor het eerst sinds de eerste dag met ramen dicht en airco volle bak) de 4x4 blijkt weer onmisbaar, maar het wild heeft ook last van de warmte. Wat wrattenzwijnen, twee prachtige Bush bokken, en voor het eerst zijn we blij met een tiental olifanten. meer zien we niet.

Morgen vertrekken we om 6:00 op zoek naar leeuwen...

 Uganda 6 Beestjes kijken

 Voor de hut van het Australisch koppel stond vroeg in de morgen inderdaad een nijlpaard. Ik heb dus geluk gehad, want toen ik vannacht terug kwam van het toilet, vond ik niet direct de juiste tent terug. Ik heb er wel een stuk of 5 moeten aflopen tot    ik de mijne vond. Slaat Alzheimer toe?

Iets voor zes opgestaan, om 6 ontbijt, en in de ochtendschemering naar de ingang van het park. Het is gezellig lichtjes koud. Om 7 u rijden we het park binnen! Het landschap is uniek met zijn grote lobelia(?),het zonlicht feeëriek,en we starten met het spotten van 4 voorbijtrekkende hyena's. Hoe bezoek je zo'n natuurpark als je er nog niet geweest bent? Ga van de hoofdweg af, tot je een 4x4 tegenkomt met toeristen die een parkwachter gehuurd hebben en volg die dan. We zien inderdaad veel malse Uganda Becks, kudden waterbufels, wrattenzwijnen,.....allemaal (prachtige biefstukken),  rondlopen maar de leeuwen hebben zich waarschijnlijk bekeerd tot de islam! Het is ramadan en dag, dus niet eten en geen leeuwen te zien. Om 10.30 zijn we terug in onze lodge, het is heet dus ik bestel nu al een pint.

Deze namiddag een prachtige boottocht gemaakt op het natuurlijk Kazinkakanaal tussen lake George en Lake Edward.  We hebben gisteren de permits voor drie dagen park en de boottocht gekocht. Kregen ons faktuurticket en een plastiek badge. Wij simpele Belgen dachten dat de badge gewoon in een bakje moest gestoken worden en zo alles vlot ging verlopen.. Ken je een neger en papieren? De badge is maar voor de schijn en bij elke controlepost worden er nu bijkomende papiertjes gevraagd en teruggegeven, zelfs Einstein zou hier geen systeem in vinden. Steven die anders uren kan zwanzen met de Ugandezen wordt er puut onnozel van. Uiteindelijk geraken we wel op de boot. De stilte en de kalmte vn de twee uur durende tocht maakt alles goed.  Enkele toeristen krijgen wel de schrik van hun leven als een nijlpaard uit het niets met zijn snuit naast de boot boven water komt proesten.

We hebben speciaal ons diner vervroegd naar half zes zodat we in het dorp naar het enige resto-café met schoteltelevisie naar de match van de Belgen tegen Argentinië kunnen gaan kijken. Drie maal dikke pech. Een het resultaat dat je kent, twee  we kijken in een café van een moslim dus geen bier. En drie als we terug in de lodge aankomen is ook daar de bar gesloten. De enige die nog rondloopt is de security man met zijn geweer om ons te beschermen tegen de nijlpaarden die we in de buurt horen ronken en grommen.

Morgen om zes uur nieuwe poging om leeuwen te spotten.

Uganda 7 Op zoek naar leeuwen

Het is vandaag ietsje meer bewolkt. De gamedrive deze morgen was een totale mislukking. Hoe kan een zo'n wijds landschap zo leeg zijn? We hebben alle hoop opgegeven tot een grote range rover, met blijkbaar een belangrijke mijnheer in, ons voorbij stuift.Uit het dak van de auto staat  een man met een radio antenne. Alle leeuwen hebben een zender om en hij heeft er dus een on track. We volgen hem, zoals de lijfwachten Obama. Als hij een kleinere zandweg inslaat stopt hij, en komt er iemand naar ons toe die doodleuk zegt dat deze weg off road is, en we hem dus niet mogen volgen op straffe van boete! Maak dat ons kat wijs!  Gefrustreerd zien we ze verder rijden. Later op de dag komen we dezelfde jeep terug tegen bij de duurste lodge vàn de streek. Er zijn dus mensen die een privé leeuw kunnen kopen!

We besluiten de rest van de voormiddag de kraterroute te nemen. We volgen de rand van een enkele kraters. De kraterbodem vormt een prachtig savannegebied, het aards paradijs voor wilde dieren. En we zien ze ook met duizenden....... de Tse Tse vliegen ( je weet wel van de slaapziekte),. Ze vliegen met honderden rond onze auto, zitten met tientallen op de achteruitkijkspiegels en mistlampen en plakken aan ons als kinderen aan het raam van een snoepwinkel. Ik krijg nu al terug jeuk als ik er aan denk! Aan de uitzichtpunten openen en sluiten we de autodeuren met de snelheid van het licht. Toch glippen er telkens een 5 tal binnen. Dan volgt de ongenadige jacht, want ze bijten verdomd hard (Steven kan het weten want hij heeft een korte broek aan!) Steven vloekt als een ketter (ik heb hem zo niet opgevoed), slaat ze dood tegen het autoplafond ( met een mistwolk van rood stof die uit de bekleding neerdwarrelt) en op de autozetels (waaruit een wolk van stof als na een bomexplosie uitgespuwd wordt)

Zijn het de Tse Tse vliegen of de 6 u game drive van deze morgen, we zijn moe en nemen een siësta van 2 u.

Voor de avonddrive in dit sprookjeslandschap zijn we tevreden met een dooie mus maar zelfs dat wordt ons niet gegund! Het is de grote verdwijntruc uit de kinderverhalen alle dieren zijn verdwenen en het droge seizoen duurt nog twee maand. Sprookjes eindigen altijd met en happy end maar ik zal vanavond Steven moeten kussen meer zit er niet in.

Morgen een lange verplaatsing naar Bwindi Inpenetrable National Park.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer